Hope van Salicheyt. Maer ist saecken dat sy in haer selven door een oprecht berou gevoelt inde gratie van Godt ghecomen te sijn, en verlicht wort van haren Enghel bewaerder, sal hopende de salicheyt haest verblijden om datse het eynde van haeren arbeyt voor ooghen heeft, en sal geren ontlast willen sijn van haer verganckelijck leven dat soo dickwils tot de boosheyt der sonden gheneghen was: de ghedachtenisse van haer goede wercken penitentie, vasten, waecken en bidden, sal haer groote vreught sijn, het gheloof sal haren schilt wesen teghen de quaede becoringhen, en haer uytwerckinghe der liefde tot den armen sal haer verblijden, eyndelijck de versterckinghe der heylighe Sacramenten sal haeren troost sijn, de hopge sal haer ooghen ghewillich sluyten, en de liefde tot Godt sal haer gheleyden naer den wegh der salicheyt. Quellingh lijden, doet verblijden Alsmen peyst dat maer een sondt (Die den mensch brenght in veel lijden) Soo veel zielen heeft ghewondt Om de selve te ontvluchten Eer de straffe daer uyt groyt Die de ziel soo droef doet suchten En houdt strenghelijck gheboyt Met de banden van veel plaeghen Als ghenoeghsaem is ghetoont Wat den mensch al moet verdraeghen En hoe swaer hy wort gheloont Voor de sonden: wilt dan letten Op u ziele salicheyt, En u selven noot besmetten Met de aertse vuylicheyt Die voor Godt soo comt te stincken
Als een swerten modderpoel Daermen licht in can verdrincken, Want hy steckt soo vol ghewoel Van vergiftighe serpenten, Wiens doodelijck fenijn Cruyst den mensch met veel tormenten Dat niet als ons sonden sijn, Die ons plaeghen alle daeghen En ons vallen al te swaer Moyelijck om te verdraeghen Hier noch beter als hier naer. T'lijden sal hier weynich dueren Daer de doot ons van verlost Maer voor eeuwich te besueren Is te vreeslijck, en het cost Al te droef en bitter traenen Sonder hulp oft hop' van troost, Laet u dan by tijdt vermaenen En daer uyt u welvaert oost. Waerheyt baert nijdt. eynde.
Cookies on Poetry Cove