Skip to content
1689

Den sedighen toet-steen

Cornelis Bie

Temporis & Patria Principem Poëtam Ergone corneli, per te mea MVSA vevixit Immo mihi per te rursus Apollo redit: Rursus Apollo redit, rursumque ad Carmina cogit, Vena mihi per te, quae stetit ante, fluit. vt dicam Hoe dat een Jonghe wulp Sijn al te langhe vleug'len Van vrijheyt, door t'ontsach En reden moet beteug'len Leert ons u waere schrift: Hoe de ghehoorsaemheydt Weirt t'onheyl vande jeught, En menich kindt bevrijdt Van s'weerelts geylen lust En lift, hoe dat de loncken Der ooghen sijn een poort, Waer door de heete voncken Sich dringhen in het hert: Hoe dat de narre waen Van op-gheblasentheydt Moet dickwils straf bestaen. Int cort, hoe jeder een De broose ydelheden Der boose werelt moet Als met de voeten treden

Uyt liefd' van waere deught Leert ons des' weerde Bie Met aenghenaem, gheleert Bondigh gheruysch, maer wie Sal u befaemde pen Wie sal u met Laurieren Naer eysch, verdienst, en recht Ter deghen connen cieren? Het edel Daphnes groen Heeft overlanck becleedt U wel verdienend' hooft, Apollo staet bereet Met eenen nieuwen Crans, Maer wat sijn dit voor croonen Ick wensch u beter lot, Ick wensch u hoogher loonen, Dit wensch ik aen de Bie Naermaels tot eenen prijs Te suyghen het gheblomt Van t'Hemels Paradijs. Idem, qui supra.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Den sedighen toet-steen · Cornelis Bie · Poetry Cove