Skip to content
1650

Den groeyenden Lierschen blom-hof

Cornelis Bie

Op de wijse: Ballette Africa, &c. GHelijck Adoon den vlucht nam, Door het schaer-tandighe swijns nae-sporen, Om wie Venus haer seer gram Quetsten inden witten Roosen-doren. Soo oock dunckt aen my, Ach dat ick als sy Ben tot een ongheluck gheboren.

Echo! suster vande locht, Die naer mijne droeve stem comt taelen, Als ick by u mijn rust socht Weenden met my berghen ende daelen, Liefde brenght in pijn, Die van haer lief sijn, Schoone Nimph wilt my met jonst bestraelen.

Den Mey veele vreucht med' bringht, Als den mensch eens heeft sijn rust ghevonden, Het cruyt uyt Ops boesem dringht, Wie can Godts miltheyt ghenoech bemonden, Den mensch rust ontbreckt, Als de Liefde geckt, Daer't herte wordt van min gheschonden.

Titan uyt-spant sijne huyck, De water-aders claerelijck stroomen,

En by Nethes water-cruyck, Groeyende staen al de geeve boomen Marsyas soet spelt, Diana oock telt, Haer honden ind' jacht sonder schroomen.

De silveren Maen op staet, Men siet t'wilt door't drillen heel verswacken, En vroegh inden daegheraet, Comt van sijn Iongh door de dichte tacken, Comt dan naer de jacht, En het hert verwacht, Speurt het naer met u losse bracken.

PRINCE. Die maer eens ghesoghen heeft De soete en valsche Venus borsten, Die sy aen haer Minnaers gheeft,

Moet altijdt knabbelen sorghen korsten, Soo dat de flouw' Min, Roofter vanden sin, Haest doet de eerste liefde roesten.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Den groeyenden Lierschen blom-hof · Cornelis Bie · Poetry Cove