Skip to content
1650

Den groeyenden Lierschen blom-hof

Cornelis Bie

Op de stemme: Eenen Ioncker eel gheboren, &c.

Ionckman. SChoon lief wanneer salt eens wesen. Dat ghy die u slaeve is, Van pijnen sult genesen, Oft sult lesen sijn vonnis: Want u verstant mijne sinnen Doet van binnen (door u schoont) Branden, en ghy my niet loont.

Dochter. Ionghman u clagen en suchten En u duchten is om niet Wacht u eer dat ick sal vluchten V onghenuchten en verdriet Ghy moet voor my een ander kiesen. En my verliesen, u vier blust. Want het houwen my niet lust. Ionckman. Wilt ghy my nu soo sien sterven En doen erven veele smert Isser dan geen troost te werven Noch door kerven comt mijn hert Door pijn, verdwijn toont my u ghelaet. En laet my ontdooden nu Het bevrosen hert van u. Dochter K'en heb Hymeneus banden Met Veneris handen niet V doen binden, en doen branden Tot my, door het mins verdriet Wilt u woorden soo niet cleeden Met veel eeden valsch vermaeckt Want de waerheyt die is naeckt. Ionckman. Ick ben als een Salamander Die altijdt brandt in het vier, Wilt ghy kiesen dan een ander Soo verdwijn tot asschen schier Stoort u niet, hoort my eens spreken, Wilt niet wreken op my yet V arme slave eens aen siet.

Dochter. Moet een dochter haer dan voeghen Naer den sin van een Ionckman! Dat is teghen mijn vernoeghen Ick en houwe daer niet van Gaet, en waecht, sult wel een vinden. En ontbinden uwen bant Vanden heeten minnen brant. Ionckman. Wilt my: die my hebt bestreden Eens aenspreken, en aenhoort: K'en meyn u niet, maer t'is reden Dat m'een Ionckman soo niet moordt. Met veel schimp, en weder seggen Te legghen my uyt u ghemoedt Ende veel onrust aendoet. Dochter. Ghy sijt volle loose treken Die daer steken inden sin, Ick weet wel, ghy sult noch spreken. Veel ghebreken naer dees min Daerom ghy en sult door u ghecken. Noot bedecken mijn ghedacht Soo en wort ick niet uytgelacht. Ionckman. Ioffvrou wil my excuseren V verneren eens tot my Want t'is allen mijn begheeren Niemant my behaeght als ghy Wat isser looser inden bossen

Als de vossen, maer als ick Loopen dickwils inden strick Dochter. Ick en wil u niet meer hooren My stooren in u ghesegh Wilt een ander lief-nae-sporen T'is tijdt ick moet van u wech Daerom en wilt niet meer comen Want gheen goet vernemen sult Die mijnen naem met schandt vervult. FINIS.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Den groeyenden Lierschen blom-hof · Cornelis Bie · Poetry Cove