Stemme: Al hebben de Princen haeren wensch, &c. ALs 't Hof der Goden vergadert was, Dat Hypomenes sou loopen ras, Heeft hem by Iuno verstout En dry Appels creegh van goudt.
Met Athalanta sijn leven waecht, Daer d'wereldt haer meer als deughdt behaeght, Want soo d'appels 't velt wierp in Gheschiedt terstont sijnen sin.
In't ghemoet dit iemandt overleyt, Vinden sal ghelijck hier wordt gheseyt, Dat den Mensch wordt licht berooft Die wellust voor deughdt ghelooft.
Doet open de kist van u ghedacht, Ondersoeckt den sin die ghy verpacht, Aen 's werelts schijn die uyt geckt Ieder die sy tot haer treckt.
Als sy u wat geeft noch niet ghemeyn, Hoort naer haer stem, loopt tot ondeughts breyn, En seer licht den prijs verspelt, Door de deughdt u voor-ghestelt.
Comter eenigh ondeughdt voor den dagh, Diemen sonder sond' niet hooren magh, T'ghene dat gheschreven staet Daer toe treckt stracx u ghelaet.
Ontboeyt u ghemoet, den gheest vermaeckt, Wandelt inden Hoff daermen deughdt raeckt, Blommen pluckt en groene cruyt Waer de deughdt oneer uytsluyt.
V naer t'Liersche Hoff te saemen spoeyt, Waer den claeren Neth' by d'Eycken vloeyt, Waer door Sinte Gommers staff De aerdt een Fonteyne gaff.
Waer door Sinte Gommer edel Helt, Den Eyck t'leven kreegh eerst neerghevelt, Die een slangh trock uyt den mont Van een kindt, en bleef ghesont.
Princen, die wilt voeden uwen lust, En den swaeren gheest eens wordt gheblust, Comt dan hier sonder verwijt En groeyt in liefde altijt. FINIS.
Cookies on Poetry Cove