Wat is s'werelts ghenucht wat sijn haer vrange vruchten
Wat baert sy ons al pijn en vuyle ongenuchten
Haer gaven acht ick niet, want soo s'u overmant
Laet als een dorstich visch u ligghen op den cant.
De deucht wordt nu ghecroont met oneers diademen
Men siet naer geenen naem, die den wil comt benemen
Want siet de caelsten man sich selven qualijck kent
Om dat de hooverdij is in het hert gheprent
De deucht ende de sond' sijn in balans ghetreden
De deucht wordt nu verdruckt, is nu te licht van seden
Een yeder meester is, en niet een in sijn pracht
Voor d'ander wijcken wil, wilt beter sijn gheacht.
FINIS.