Stemme: Lestmael gingh ick ter Iaght, &c.
HEt groen becleede veldt
Waer in de schaepkens weyden
Schijnt mijn geluck uyt belt
En mij uyt jonst wil leyden
By mijn schoonste hoff-goddin
Die gheboeyt heeft mijnen sin
Door de aenghenaeme min.
Den witten blommen aerdt
Begint seer schoon te bloosen
Die dese pleyn bewaert
Verciert met roode roosen
Om siel-vreuchdigh voor mijn bruydt,
Te maecken eenen blommen tuyt
Om den druck te sluyten uyt.
PRINCE.
Hoe sorgheloos is den mensch
Wanneer hy heeft ghevonden.
Sijn rust-plaets naer den wensch
Schouwt aenlock van veel sonden
Soo oock aen my Fortuna brenght
Den lust, met rust, en vreucht gemenght
Die sy niet naer wenschen schenckt.