Een vrou die lijden moet swaer-stenich onghemack
Ende anxtighe pijn, is wel een lastich pack
Onlijdelijcke smert, den twist comt haer verworghen
Door honger-suchtigh quael, en noynt getemde sorgen
De min brenght eene vrou, tot innerlijck verdriet
Als (door vernoeghde lust) den man misgunsten biet
Gewillight wordt de maeght, de min sal haer bedwelmen
Den mageren Nijdt daer nae, comt haer met druck behelmen
Den man loopt over al, hy denckt ick ben getrouwt
Door veel smeeckende spraeck, niet sijn geloften houwt.
Tis eerst ô weertste lief helpt my uyt mijn beswaeren
Ick sterf om u de doodt, de tongh can t'niet verclaeren
Ick blijf u soo getrouw, en geketende slaef
Een bassende dier daer naer, een snorrende huys-raef
D'een wilt voor d'ander niet, maer eenen voet dan wijcken
Gelijck het aen dit liedt, beclaegelijck sal blijcken
Looselijcken door trapt; een man beclaeght sijn min
Ende met veel onlust, nu spijckert sijnen sin,
Een man die eerst gewoon, was om lustich te swieren
Nu om sijn echte lief, mach niet sijn keel meer vieren.
Waerom dat hy veel quaet, lijdt van sijn cloecke vrouw
Singht dit volgende liedt, inhouwende sijn trouw.