Stemme: O! Nederlandt idoon, (oft) Noch weet ick een Casteel.
ALs wordt de Siel bedauwt Met vonckskens van het minnen, Dan wordt het hert benauwt Door veel onruste sinnen, En saeyt in sijn ghemoet, Veel druck en teghenspoet, En sich selfs veel onrust aendoet.
Heeft my het ongheluck tot sijne slaef vercoren, Soo ben ick dan in een quaede planeet gheboren: Beschaeven can ick niet hier door mijn droef gedacht Met reden van gedult, maer mengel met veel clacht, Mijne gevreesde tongh bedeckt met duysent suchten En can door mijn ellent dees feyten niet ontvluchten, In mijn litmaten, schijnt, staet mijne clacht geschroeft Door medelijden van mijn tonge seer bedroeft: De ooghen nat betraent en connen 't niet verdraghen Soo dat de handen haer door medelijden vaghen, T'heel lichaem is onstelt, gedurich klopt het hert Om dat het niet en weet de oorsaeck van dees smert, Liefde het hert verwint, om dat het is bestreken Met den steen der begheert, dat eene maeght doet breken,
Die daer den sleutel heeft van mijn gesucht alleen En wilt niet open doen Regente van't gheween, Rust-breeckster van mijn sin, stief-moeder van mijn vreughden Het stallight van mijn hert, beletster van mijn deughden Waer door ick quam in pijn, vvaer door ick wert verkocht Verhalen moet ick, hoe't verdriet my heeft besocht.
2. ONlanckx ghenoodt ick was Van Venus, door een wichtjen Dat daer seer wel te pas Speelden met een cleyn schichtjen Soo my in't droomen dacht Door Morphaei soete cracht Waer dat ick diep lagh in versmacht.
Het droomen is bedrogh soo seytmen alle daghen Om datse vinden niet dat sy voor ooghen saghen, Ick heb het wel beooght, ick heb het wel bespiet Want soo ick droomden eens, bevin, dat't soo geschiet My docht eens dat ick moest alle genucht genieten Want ick een tafel sagh met lusten overgieten De jonst en het geluck die dienden my daer veur Maer t'ongeluck eylaes! my wachten aen de deur Waer van ick niet en wist, Venus die quam my geven Haer borsten, en soo't scheen, my schenckten een nieuw leven. Cupido heeft my daer met eenen schicht geraeckt Waer van ick eerst daer naer hebbe de pijn gesmaeckt. Ick sagh op t tafel staen van alderley gerechten En achter naer hoor ick Fortuyn en Ionste vechten, Eylaes! het scheen dat daer verscheen Iouis paleys
Alwaer ick kreegh terstent na mijnen wil en eys Den nijt ende Fortuyn die spanden flucx te saemen Waerom Ionst en geluck terstont de vluchte naemen, Waerdoor ick quam in pijn, waer door ick wert vercocht Verhaelen sal ick hoe't verdriet my heeft besocht.
3. NAer dat ick was ontwaeckt Begonst ick te verschroomen Want ick voelden gheraeckt Mijn hert na dese droomen Met de min vol ghesucht Tot een die voor my vlucht Ende baert my veel onghenucht.
Voorwaer in desen droom veel vreught ende genuchten In't eerst quaemen my by, en deden droefheyt vluchten,
Alwaer na mijn gepeys ick veele vreught vernam Ia dat den hemel selff by ons vol blijschap quam, Daer na draeyden Fortuyn die ons quam heel bekommeren Die daer met het verdriet ons tafel quam belommeren. Den droom heeft my geleert, want eerst soo ick quam, daer Mijn liefste sat en songh, 't geluck my gunstigh waer En gaf my soete loos, dat ick haer scheen te crijgen Ten lesten door een tongh moeste de liefde wijgen Maeckten my Sisiphus, veel schimpen ick genoodt En sy onnoosel daer genaedens deur toesloot Die stont in mijn gedacht, geetst in mijne oogen Die groeyden in mijn hert die quam den nijdt verdroogen Vyt blaest de fackel nu van haer rechtveerdigheyt En sluyt het koffer vast van haer bermhertigheyt. Mijnen gebonden wil besoust met druck van binnen
Herschildert, en hersluyt haer saechmoedighe sinnen Waer door ick quam in pijn, waer door ick werdt vercocht Verhaelen sal ick hoe't verdriet my heeft besocht.
4. O! liefde vol ghequel Vol druckelijcke pijnen O! suer en bitter spel O! schotels vol fenijnen Die ick in't droomen sagh Als ick nu eten magh O! dier, hert en bitter ghelagh.
Claech ick mijn lief mijn quael, aenschouw ick haer met oogen Sy en wilt naer haer slaef tot weder jonst niet poogen Mijn pijn, mijn bange sucht, mijn diep- door knaeghde smert
Beproeft ende wijst uyt den toetssteen ban mijn hert Mijn liefde die ick voel beneffens mijne quaelen Waer t datse Fama wist, en yder sou verhaelen Cupido heeft my met een schicht van gout geraeckt Mijn lief van't loot gequetst, vlucht, daer mijn hert naer haeckt Welck dat gedurichlijck van liefde wordt geschonden Als werdt het cleyne kint van Atamas verslonden. Adieu dan sotte min, dool-hoff vol ongeluck Een helle vol ellent, een kuyl vol pijn en druck Die d'affgematte hert comt vol swaer sorghen hechten Den halffdooden sin met haet en Nijt bevechten Adieu dan liefste lief mijn soetste tooverers Adieu schult van mijn pijn Adieu straffe meesters.
5. Als heeft de bleecke hant Vande schrael doodt ontbonden Mijn levens sprocken bandt En my naer t'graff ghesonden Liefste peyst dan op my Ende denckt niet dat ghy Van desen wegh sult slaghen vrij.
Den Sphara vanden sin, van mijn beroertenissen Die moet ick tegen danck, onwilligh willigh missen Sy wiens schoonheyt heeft berooft mijn ruste stil Maeckt strafheyts cnoope los en daer med' bint den wil. Ick die dees claere son langhen tijt heb bestreden Hout nu eylaes! den toom van mijn geregeltheden
Fortuna en geluck sijn cloppend' aen haer deur Maer sy niet opendoet, en toont haer geen faueur. Wil ick my tot den doot door mijne hant begeven? Wil ick als Aiax ded' benemen my het leven? Nochtans liever ick had dat sy scheyden mijn siel Van t'lichaem ofte dat haeren sin op my viel. Nu wel my naerd' de doot die ick niet en can mijen Nu my hier geenen troost tot voordeel can gedijen Moet ick nu tegen danck mijn liefste laeten dan? Moet ick dan sijn de schets van een verloren man? Adieu mijn liefste dan, wilt op my niet meer dencken Voor dat de doot my sal naer mijne plaetse wencken Peyst dan op mijne siel, niet op mijn dor ghebeent En d'affghekeurde vleesch dat God my hadt geleent.
Cookies on Poetry Cove