Op de vvijse: Huc ad Regem pastorum pastores pergite, &c. (oft) Herders hy is gheboren, &c.
Den mensch vint hem bedrogen,, die heeft s'werels fenijn
Met soetheydt ingesogen,, daer naer veel druck en pijn.
DOor Godes minne treken
Ick s'werels Iock verfoey
Die mijn hert heeft ontsteken
Verlost uyt haere boey
Is Godt int hert ghein't
Wie sal dan u plaisier
Seght my o s'werels print
Willen beminnen hier.
Ghelijck een visch comt proeven
Het aes, in't water claer,
Merckt dan in bedroeven
Ach! hy en weet niet waer
Soo oock heb ick gheproeft
V cort en cleyn ghenucht
Daer naer seer haest bedroeft
Verkeert in veel ghesucht.
Absolon hoogh verheven
En schoonsten van het lant
Wat hebt ghy hem ghegheven
Een graff, bedeckt met sant
Is Curtius den helt
En Platos wijsheydt oock
Door u niet neerghevelt
Door u vergaen als roock.
Ghy snoode Feckx comt proncken
Met u vat vol bedroch
En beghint te loncken
Met u fenijnigh soch
Ghelijck Pandoras doos
Is wereldt uwen schijn
Gheopent lichteloos
Van binnen vol fenijn.
Waer sijn al de Rijckdommen
Van Craesus bleven nu
Nu al vergaen als blommen
Benomen, maer door u
Door uwen vuylen lust
Door wellust sonder vreucht
Die beneemt yemants rust
O onrust inde deucht.
PRINCE.
Adieu ghy sult niet crijghen
My onder u boos recht
En my dan doen swijghen
Als eenen Irus slecht
Adieu o sotte min
Ick maeck my van u vrij
K'stel u uyt mijnen sin
Ghy herst niet meer in my.