[O Werels boos bedwanck]
Op de vvijse: Moest uvven wreeden lust, (oft) Beau geux ou Cupidon exerce son Empirez, &c.
O Werels boos bedwanck Wiens borsten heb gesogen Die als een poel vol stanck Vergiftigh open sijn Nu ickse heb gheraeckt Bevin ick my bedroghen En haer aes heb ghesmaeckt Is stinckende fenijn.
Met wat een weder spraeck En onghebonde reden Hebt ghy my't u vermaeck Vyt mijne rust ghelockt Als ick mijn sorgh had Ontknoopt my hebt bestreden Te volghen uwen padt Ende veel quaet ghebrockt.
Met wat een corte vreucht Hebt ghy my comen rengelen Die socht alleen de deucht Naer uwen wensch en lust Te brenghen in u macht En met verdriet te mengelen Te rooven haere kracht Te nemen haere rust.
Ontmaskert u nu vrij En laet u bedroch blijcken Die als een Ianus my Tweehoofdigh hebt verdraeyt Daerom can beter niet V yevers by ghelijcken Dan by een sprockigh riet Dat licht'lijck omme waeyt.
Schrijft Poëseos hant En hout boeck van mijn leven En vlugghe faem door 'tlant Vytblaest niet u trompet Wat dat de werelt heeft Aen my eylaes gheschreven Ende aen my nu gheeft Een uytghespannen net.
Sy schreef my dat ick sou Ontworstelen mijn sinnen En dat sy liever wou Ick dieper doolden noch. Maer soo ick aen haer gaff Ghehoor, begost van binnen, Te locken naer mijn graf, En borst schiet door haer soch.
Adieu o sotte min Ghy hoeft niet meer te seynden Cloto de hels goddin Om mijnen levens draet Te brenghen heel te niet En met haer schaers te eynden En de hel vol verdriet Te woesten op mijn quaet.
'Tis waer mijn cuys gemoet Wel weynigh ded' verdwijnen V soetheyt sonder soet, Cupido had verblint Mijn ooghen en gheloof Maer neen com weer verschijnen K'en soeck niet s'hellen roof Te sijn, en't duyvels kint.
Adieu dan voor het lest Ghy opghepronckte moeder Ick gaen en kies het best En hope sal als nu Mijn lijtsman wesen Godt Ende mijns siels behoeder Sal volghen sijn ghebodt Segh dan noch eens Adieu.
Adieu mijn vrienden al Adieu Moeder en Vader K'treck my uyt swerels dal Hier in u niet ontstelt K'sal in dit grof habijt Bidden voor u te gader Daerom u nu verblijt Want hemel lijdt ghewelt.
PRINCE. Princen, kleyn ende groot Hoogh en leegh van gheslachten En wilt, bid ick u noot Verbinden aenden plicht Ten waer ghy die volbracht Wilt swerels woort niet achten Laet noot swerels ghedacht Uytsteken u ghesicht.
Wat is s'werelts ghenucht wat sijn haer vrange vruchten Wat baert sy ons al pijn en vuyle ongenuchten Haer gaven acht ick niet, want soo s'u overmant Laet als een dorstich visch u ligghen op den cant. De deucht wordt nu ghecroont met oneers diademen Men siet naer geenen naem, die den wil comt benemen Want siet de caelsten man sich selven qualijck kent Om dat de hooverdij is in het hert gheprent De deucht ende de sond' sijn in balans ghetreden De deucht wordt nu verdruckt, is nu te licht van seden Een yeder meester is, en niet een in sijn pracht Voor d'ander wijcken wil, wilt beter sijn gheacht.
FINIS.
Cookies on Poetry Cove