Skip to content
1650

Den groeyenden Lierschen blom-hof

Cornelis Bie

Nieuw Liedeken, Op de wijse: Lestmael als de gulde Son, &c.

DIe met lust sijn schuyl-plaets bouwt, In het wout, Wordt naer wensch van rust besloten, En sorgheloos daer Schaepkens houwt, Ende stouwt, Wordt met veel vreughden overgoten.

Die vande min treckt sijn ghedacht, Ende tracht, Hem aende eenicheydt te binden, Haest smaecken sal de groote kracht, Ende macht, Vande rust, die daer is te vinden.

Godt die het al gheschapen heeft, Watter leeft, En al wat datmen oock can wenschen 'Tghevogelt dat daer vlieght en sweeft, Godt ons gheeft, En dat tot voetsel vande menschen.

Die Geytkens die seer wit gbehaert, En ghebaert Haer voetsel soecken in de weyden: Die dertel springhen inden aerdt,

En ghepaert, Daer wil mijn Lammers by gaen leyden.

PRINCE. Ick gaen eens sien, ick ben in pijn, Ofte mijn, Schaepjens inde klaver velden, Noch t'samen daer al by een sijn, Aende pleyn Ghelijck ick met Aurora telden. FINIS.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Den groeyenden Lierschen blom-hof · Cornelis Bie · Poetry Cove