Skip to content
1650

Den groeyenden Lierschen blom-hof

Cornelis Bie

Stemme: Schoonder vrouwe ick noyt en vant, &c.

1. Tyter. IS de min in u hert gheschroeft O schoonste beldt der vrouwen, Fraey-taeligh lief u niet bedroeft V wesen soeck ick te aenschouwen Roept u jonst, o weerste maeght Om dat ghy mijn lijden draeght V deucht doet my op u betrouwen.

Men sach t'vee door sijn pijp met blijschap overgieten En sijn kudde ghewolt ded' soet gheluyt ghenieten.

Sprongh lustigh op en neer, want hy sach inde baen Sijn schoone Amaril blijhertigh comen aen, Waerdoor sijn vinghers noch de pijp veel stilder raeckten En sijnen mont met smeeck veel soete vleyingh maeckten, Hy voeghden sich by haer, seer stout en onbevreest En door sijn fraey ghesangh verheughden haeren gheest.

2. Tyter. Een willigh en vred' lustigh dier Laet medooghentheydt bringhen In u verstant, het minnen vier Sijne soetheydt stil in dringhen Aenghesien met woorden soet Behonight heb ick u ghemoet En laet u niet van haet bespringhen.

3. Amarillis. T'is de schoone vrijagi-praet Heerscher vande ghedachten Soetste lief die metter daet Met u liefde nu comt versachten In mijn hert de soete wondt T'is de minne die terstont Sal my met u, Tyter! verwachten.

Hoe soet en vreughdigh ist als min dringht door de lusten En niet ghemagert wordt door sorghen drucks onrusten Als niet ghevoet en wordt van dronckenschap en schandt Van crijgh, gheschil, en haet, oft met verwijdt beplandt. Siet Tyters liefde aen die tot sijn vol ghenoeghen Vyt gheen quaet-willigheydt, en comt, ofte sich voeghen Aen t'vals bedroch en nijdt oft oncuysschen wellust Maer door oprechte min, hier med' sijn lief eens cust.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Den groeyenden Lierschen blom-hof · Cornelis Bie · Poetry Cove