Skip to content
1650

Den groeyenden Lierschen blom-hof

Cornelis Bie

Stemme: Quam Mariam dulcibus, &c. T'Drij eenigh wesen // het eeuwigh ende heyligh woordt Can ghenesen // daer de siel leydt in versmoort Wie de deuchden // leyden uyt dit traenigh dal Naer de vreuchden // daer de siel rust hebben sal.

Die de sonden blusten // waer med' de siel besproeyt Brenght met lusten // in veel rusten Waer Godts ghenade eeuwigh vloeyt.

Die wilt smaecken // het hemels licht van onsen al En gheraecken // daermen noot eynt vinden sal Noot u sinnen // setten wilt op t'swerels pracht Want van binnen // allenskens dan u siel versmacht En wilt dan noot lieghen // en u van d'onsuyver sondt In slaep wieghen // en bedrieghen Want sy treckt de siel tot grondt.

Wilt u dan keeren // tot Godt den Heer die t'al beooght En vermeeren // sijnen naem ende verhooght Die gheschapen // heeft den mensch tot sijne vreucht, Wilt die dan rapen // uyt de waer en suyver deucht Verlaet s'werels quaelen // Godts glori dan hebben sult

Die neer quam daelen // om te betaelen Met de doodt ons grove schult.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Den groeyenden Lierschen blom-hof · Cornelis Bie · Poetry Cove