Skip to content
1650

Den groeyenden Lierschen blom-hof

Cornelis Bie

Stemme: Laet ons besoecken, &c.

SPreeckt traeghe tonghen Nu bedwonghen Om de doodt en droeven sin Vyt-te-munten van een Tisbe door de valsche min Schreyt ende weent Sucht ende steent Door spiert met druck u hert Iammert ghemoet Om t'verstort bloet Den geest verdort over dese smert.

Siet Tisbe sterven Wonden erven Om Pyramus neergevelt. Die hem moordadich dooden met schandelijck ghewelt Stack t'herte af En socht sijn graf Om Tisbe onbevreest Die oock seer swack Haer selff door stack Heeft haeren eygen beul geweest.

Schept ghy noch vreuchden Ionghe jeughden Inde min, die licht versmacht V slechte sinnen, en door liefde veracht, Tot Iphis keert // haer lesse leert Soeckt deught van maticheydt Dat u niet wint De liefde blindt Anaxarete schout altijdt.

Ghy ydel sinnen Die wilt winnen Wil en sin, en wort berooft Van hop, en troost, want sorgeloos uwe eer verdooft, En sonder raet // seer licht aengaet T'geen daer naer wort besuert Het is eerst wel // en soete spel Soo lanck als noch de bruyloft duert.

Noyt wilt onthouwen Mans en vrouwen In teghen deel, met veel quael Als is de stercke min ghewortelt in u ghemael Hertneckich niet // aen haer verbiedt, Thoont uwen oorlof vry Want anders sou // door druck en rou, Groeyen in't hert veel rasernij. FINIS.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Den groeyenden Lierschen blom-hof · Cornelis Bie · Poetry Cove