Tusschen Camillus en Nympha, Op de wijse: Och waer mijn borse eens wel versien, (oft) (Divin suyect des mes Langueurs) &c.
Camillus. SChoon lief niet langher mijnen sin Ghetoomt can houden door Veneris min,
Die mijne siel door rijst met bitter-smert En verscheurt mijn hert 'Ken can't verswijghen niet Al ist de schaemte my sulckx verbiedt Want ick wordt bespronghen Ende ghedwonghen Van Cupido siedt! Nympha. Wordt u jonck hert om my door-kerft Door my alleen veel swaere suchten erft Paeydt uwen druck, ghy hebt in u ghedacht Daer ick oock na tracht V ooghen voor my soo niet blindt. Laet swereldt, soo ben ick oock ghesindt Laet seker u sinnen. V selfs verwinnen Want t'hert niet en mindt.
Camillus. Wat weder-spraeck is dit, ick vrees De doodt af-snijden sal mijns levens pees Want dat ghy u vertreckt uyt' swerels hoff Ick verdwijn als stoff Ghy vonnist my hier stil En ach mijn smerdt, boeydt den ghewensten wil T'sal by u haest blijcken Hoe ick sal wijcken Voor dese gril. Nympha. Ten sijn geen grillen datmen eyst T'gheen, daer saligh wordt med' de siel ghespijst Den wil heeft mijnen sin als nu ontknoopt En naer de deught loopt. Godts woonplaets aenstoot draeght Vande kloeckste wordt daghelijckx ghevraeght
Soo wil my begheven In rust te leven Daer mijn hert na jaeght. Camillus. Hoe dwept ghy, o Goddelijck beldt Mijn siels pereel die met mijn sinnen speelt Mijn banghe sucht als yser aen magneet Bint ghy aen veel leet Mijn pijn u toch beweeght Mijn traenen eens door medelijden veeght Wilt mijn lijden eynden My niet wegh seynden V tot spraeck verleeght. Nympha. Mijn ghedacht pijnicht uwe list Ick ben te jonck, swijght en u clachte sist Ghy koestert mijn ghemoet, en overmant
T'verborghen verstant V woorden toch bedeckt Want dit noot comen tot goet effeckt Noot Ionckman sijn ooghen Naer my quam pooghen Met my niet en geckt. Camillus. Een sinneloos dier blint en stom Sout sijn, die niet pluckten de schoonste blom Vyt een hoff, als't hem ghebeuren mocht De selve niet en brocht, Liefste u schoon ghelaet In mijn siel gheetst en ghewortelt staet Wederjonst en leven Wilt aen my gheven Tot troost en baet.
Nympha. Verblint toch eens u sot ghepeys Want noynt en sal ghebeuren uwen eys Deylt niet u jaeren met sucht in tween Dat om my alleen Want hoe de swacke liefde eer Beghint, hoe sy daer na groeyt meer en meer Wilt u dan met lusten Stellen in rusten En comt niet meer weer. Camillus. O weerde siel my toch verlicht Want ghy sijt, wiens helglansich ghesicht Is als een son, en maeghdelijcke spraeck Is mijn siels vermaeck: Sijt daer mij hert naer haeckt Met achterdencken toch niet en raeybraeckt
Sijt u slaef ghenadigh Ben ick ghestadigh My u dienaer maeckt. FINIS.
Cookies on Poetry Cove