Toon: Cupid' onlanghs verleen.
WYl aan deez Bruyloft troon
Twee Zonnen staan ten toon,
Die het wigt
Met een schight
Quam te wonde,
Als Venus en Adoon,
Doch zy wiens kuysche hart
Diana zelver tart,
Woud' de pijl
Heel subtijl
Uyt gaan rucken,
Maar voelde stracks de smart.
Hy vloogh terstont om hoogh,
Met kooker en met boogh,
Voor de Windt
Riep het kindt,
Ghy zult pralen
Mits ick uw lief bedroogh.
De Minnaar voort na 't Y
Daar hy door zoet gevly
Haar bekoort,
Die het woort
Liet ontslippen.
't Geen Veer scheen was na by.
Leef langh vereende Twee!
Dat liefd', en zoete vree,
U geley,
Na de wey
Van hier boven,
Uyt werelts woeste Zee.
Cornelia van der Veer.