Amaryllis. Ecloga. Moeris. Thyrsis.
INdomitae fastus Amaryllidos, & fera semper Fulmina, non oculos, non isthac lumina fronte Digna, nec ore minas, fugiturus trans Mare Thyrsis, Thyrsis ad aridulas Neréi diffusus arenas, Flebat, & aridulas fletu maculabat arenas: Cum Pueri latè complentes littora planctus, Et sparsas miseratus oves & ovilia Moeris, Thyrsidos alter amor, nec post Amaryllida, Moeris, Talibus incanti rupit suspiria verbis. Thyrsi, viden' pleno subeuntem littora fluctu Nerea? mox refluas idem revocaverit undas, Mox Mare littus erit, & erunt mox Pontus arenae: Gurgitis una vices Phoebe regit, una puellas Temperat, alternoque ciet praecordia motu. Non, si dura Lycoris erat, confecit Amyntam; Oderat hunc aliàs, & amat Galatea Menalcan; Nisa supercilium fregit, fastidia Phyllis; Daphnidos hinc, illinc Lycidae sua gaudia fletus Et laetae subiere vices: Amaryllis habebit, Crede, suas, & tunc Amaryllida Thyrsis habebit. Crede; sed hos alterna etiam sine, Thyrsi, dolores Intervalla regant, nec quos adspexerit Eös Humidulos, tales vesper deprendat ocellos.
Thyr. Charior hisce Puer, quos quando adspexerit Eös Humidulos, tales vesper deprendat ocellos; Moeri, quid hanc toties iterato verbere plagam, Tundis, & exemplis collatâ sorte beatis Bis miserum esse jubes? Curetne Lycoris Amyntam, Daphnida Phyllis, & agrestem Galatea Menalcam, Nisa suum Lycidam, curare Amaryllida credis? Adspice quae rerum circumfert saecula molem, Perpetuosque sed & stabiles per inane rotatus, Et vaga finito labentia sidera calle; Hos gressus Amaryllis amat, hunc non prece, non vi Flexibilem dicas animo obfirmasse tenorem. Scilicet aethereos quò nemo negaverit ortus, Et partio ductum Coelo genus, aetheris instar Immotos animo decuit praescribere motus? Nec poteras, nisi dura, diis prognata videri? Heu! poteras formosa; & qui mortalibus exstat Caelestes decor addit avos. Ignoscite Nymphae, Non damus haec meritò vestris cunabula sylvis. Moer. At facilis natura deûm est; ignoscite stellae, Non damus haec temerè vestris cunabula coelis. Si tamen illa dea est & in illo lumine numen, Nec specie deceptus, amas; age, Thyrsi, resurge; Jam verbis invicta, moris superabitur olim; Et dabit hora quod hora negat. non omnibus omnem Protinus advertunt Superi mortalibus autem. Non ego, si primos hodie de rure maniplos Frugiferae Cereri, non, si tibi, Cynthia, Cervam Obtulero, tibi, Bacche, caprum tibi, Cynthia, Cervam Cras jubeo parere deos, placataque fumo Numina praesentem votis deferre salutem. Saepe equidem, si multa pias infecerat aras Victima, & innumeras populârat flamma bidentes, Tantane vos tugurI cepisse oblivia nostri, Dii superi, dicturus eram; cum dexter ab ortu Coelicolas corvus monuit sperare faventes:
Speravi; mollesque deos à tempore sumsi. Disce breves in amore moras, potieris amatâ. Thyr. Adde graves in amore moras, occidis amantem. Omnia perpessos annorum taedia porrò Perpetienda mones? heu! pascere Thyrsida sylvam Questibus, hirsutum flammis Amaryllida Mopsum! Moeri, fatebor enim, poterant fastidia ferri, Atque oculi, tot flagra, truces, nisi Mopsus ab illis. Mopse quis es, qui nostra tuis componere certes Carmina & hisce tuas, Parnasso judice, cannas? Me Satyros, nemorumq;, nec ultima numina, Faunos, Me Dryadas, mariumq;, nec infima numina, Nymphas, Ad modulos, tua dona, meos, testabere Clio Non semel aestivâ circumfudisse choreâ. Invideas Rhodope, sectatos THyrsida montes, Saxa, feram, volcures, volucres, fera, saxa loquentur. Dicite Pierides, quid amarunt numina Mopsi? Me pius, & sacrâ redimitus tempora Lauro Sylvander, tuus à teneris Dictynna Sacerdos, Ille Caledoniis tandem memoratus Hybernos Confudisse greges, & confudisse Britannos, Sylvarum Sylvander amor, laudasse canentem Non neget, & docuisse suas Amaryllida ripas. Da veniam, venerande Senex, tua rura, paternos Pertaesi remeamus agros, Amaryllida ripas Nunc quoque, sed duram docturi Amaryllida ripas. Sat miseros vixisse domi, juvat esse Britannos, Si sterili Batavos decet insudare furori. Da faciles in vela Notos, substerne benignas, Salse Sali dominator, aquas, deducite moesto, Nereïdes, pastore gravem per caerula puppim: Thyrsida vectorem vehitis, subsidite fluctus. Moer. Thyrsida pastorem rapitis, subsidite venti: AEole seclusos cohibe compagibus Euros; Objice retrorsum Zephyris Mare Neptunine; Da remoram, Melicerta, rati, da monstra procellis
Cymothoë, da Glauce breves in gurgite Syrteis. Annuitur. commota pari conamine crimen Numina ferre negant: &, ne quà conscius esset, Fortior adversas Tamisis devolvit arenas: Plura minatur Hyems; jam te, timet ipsa videri Cynthia, ne videat; condunt pia nubila Coelum; THyrsi, nec hunc Solem, nec habebis sidera testes; Quid juvat adversos rapere in tua funera divos? Thyrs. Moeri, per hunc Solem, per quae mihi sidera testes, Objicis adversos passis Amaryllida divos? En ego post ignes undam, post Cypridis iras Despicio, Theti cana tuas; si fata jubetis, Naufragus extremam subiturus in aequore sortem. Ut videas, Amarylli, tamen; Sverinaque passim Securos comitata greges per littora spectes, Si pote, non duro morientem Thyrsida vultu. Quae pelagi pietas, miserebitur unda perempti: Forsitan illa eadem quae rettulit unda peremptum Alcyonae Ceyca suae miserebitur, & te Invitos super ora pedes invisa jubebit Ponere, & has etiam; Miserandum Thyrsida! voces Addere, & has etiam, Quid erat prae Thyrside Mopsus? Plura Puer fudisse parat, cum plura paranti Nunciat optivis intendi carbasa ventis Ponticolûm clamosa cohors; levat anchora dentem, Vela viri; fugiunt ripae; volat ocyor Euris Ipsa ratis; summâ miserum sua littora puppi Thyrsida spectantem solatur Moeris, aditque Vocibus, ingeminatque procul, Reminiscere Thyrsi, Spreverit una, sed una, tuos Amaryllis amores.
cIɔ Iɔc xx.
Cookies on Poetry Cove