Auriacus è castris ad Sylvam-Ducis ad Epist. Barlaei Auriaca nomine scriptam.
VNius Henricum reperis in crimine culpae:
Quem sine te decuit non valuisse, valet.
Caetera si matres inter causere nurusque,
Caussa, gynaeceo judice, nostra cadat.
Nunc sexu potiore regi non aequa recuses,
Arbitrio subsint miles & arma virûm.
En ego Perdiccas & quos de morte Crateros
Eruis in litem provoco sponte meam.
Nec gravis instanti fueris, Ptolomaee, batavo,
Nec, si judicio stas, Meleager eris.
Dicite, bellaces animae, quâ lege saluti
Consultum Patriae vultis, & esse meae?
Tertia fallacem complevit Cynthia frontem,
Tertia tota mihi, tertia nulla fuit,
Dum canis infesta feris monstroque perenni
Sylva stat, & perstat, milite cincta meo.
Vna parum valli series fuit, altera primam
Ambiit, extremam flumina bina lavant.
Nec Batavos modò fossa ferens post Sceptra ligones
Hostica multiplici tubere turget humus.
Hinc humiles inflamus aquas, hinc prodiga retrò
Flumina, & in fontes cogitur unda suos:
Naturae faciem confudimus, humida siccis;
Excidit ingenio pulverulenta palus.