Ad Barlaeum cum hoc Scazonte.
OMitte si quid ore vel manu prodis,
Tulli Batave, Maro Batave, victuris
Perenne cedris: ampliùs calescendum est
Quàm quo calescis, vel Poeta vel Rhetor,
Foco perenni: patriae focos, aras
Patriae, calentes igne non suo, Vestâ
Vili, profanâ lucidas, repraesento.
Epos molestum, triste carmen, incessu
Claudum pedestri, verba cruda, suspirant
Plagae recentes: veritatis ornatum
Praestabit ustulata Veritas; fucum
Fumi, ciniss, fuligo: quaere fragrantes
Vbicumque flores; hic labantium exsuccas
Necto corollas, quodque jam scies lector,
Titione Pimplam, pallidasque Pirenes
Turbo scatebras, ne quid exeat puri,
Sed, faece potus infimâ, luto scribam.
Sic Fata nempe, sic jubetis infensi
Bataviae, incensi dii: ecce parendum,
Barlaee, Coelo; incendii color carbo est:
Dignum lapillo candido diem, dignos
Stacte, rosisque, aromatisque natales
Carbone foedô, non libens, tamen foedo.
Absolve scenam censor, adde quas Fatum
Nolit lituras; pone, pone funesto
Carbone nigrum Theta, Theta funestum
Chartis nefandis, Carmini ruinoso:
Placet perire, quem nec esse, nec scribi
Decuit, nigrum diem, nigerrimâ nocte.