Skip to content
1655

Momenta desultoria

Constantijn Huygens

Ex Anglia redux. cIɔ Iɔc xɪɪx.

ANnuit coepto Deus, & remotis Exulem terris per aperta salvum Rura, per silvas patriae trementem Iurgia vexit: Annuit Sceptri Triados Britannae Triplicis Rector, tetigit Batavum Quâ nihil nostro viget orbe majus Dexera labrum: Annuit magno soboles Parente Carolus vix nunc minor: annuisti Digna quae tanto sociata vivas Anna Marito. Ecquid ingressum reduci, Penates Patrii, laetum datis? equid olim Qui meos in se Batavos adegit Excidit ardor? Ecquid, ut voces lachrimae rigarunt Ultimas, voces lachrimae rigabunt Denuo primas; madidumque Salve Ecquid . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Veritas fuco pia cessit: heu, heu Saeculi mores! Ego, nequid errem, Cedo; quid tecum mihi publicarum Sarcina rerum?

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Momenta desultoria · Constantijn Huygens · Poetry Cove