Ad eundem, Post obitum optimi Parentis Londinum reversus.
THori candide, chare, clare Thori, O non ultima tertiùm Britannos Visendi mihi caussa, penè quartùm Prima, post Patriae imperata Patrum; Si prisci subeunt senem furores, Si prisci memor usquedum Duelli Illos candidulosque blandulosque Et se propter amabiles ocellos Condis nube feroculus coactâ; Heu, heu! parce minis & impotenti, Imbelli, neque qualis olim amico: Non sum quem Batavi fuisse dicent, Quem dicent Britones fuisse non sum; Languet pristinus ille, languet ardor, Defecit juvenem juventa, dicas Imberbi puero gravem senectam. Talem pereptui per ora rivi, Talem insomnia pallidaeque noctes, Nocturnique dies, & una semper Curarum series & unus horror Perculsae faciem dedere menti, Ex quo me mihi fata chariores Somno perpete condidere luces, Illam illam ancipitis Pharon juventae, Quâ raptâ mihi sorte nunc supremâ Supremam libeat subire sortem. Quid censes animi, miserte Thori Rerum olim quoque non satìs mearum Voto de meliore, quid relictum? Si pugnans placui, placere nolo;
Nî nolim, nequeam; placere solâ Quà nunc parte datur placere fas sit, Hinc planctu, hinc lachrymis, utrimque questu: Fac suspiria quae loquetur in se Contortus dolor introïre pronam Circumfusa tibi sinantur aurem: Forsan qui valeat liquare cautes Et ferro lachrymam imperare moeror Non ferro tibi lachrymam imperabit, Et solabere quem pudebit armis Imbellem petiisse, inermem amicum. Sin faxis; agedum, valeto longùm Vano nomine vana Numinum vis Vano culta mihi, valete Divae, Divae Thespiades valete longùm. Stat sententia; non placet Dearum, Non ultra libet asseclam videri, Quae mores oculosque spiritumque Tam cultae tibi tam sinant ferocem, Thori candide, chare, clare Thori.
Mari: in Angliam navigans. cIɔ Iɔc xxiv.
Cookies on Poetry Cove