Ad avarum, munus novum petentem, spreto (sed accepto tamen) priori, quasi infra se fuisset.
LAnea dona dedi, nunc poscis linea: sed jam
Reddidit invisum me mea lana tibi.
Sorduit ingrato de lana munus ovina,
Et de caprina quaestio mota fuit.
Da veniam, nec lanea nunc, nec linea mittam:
Nolo tuam tanti perdere amicitiam.