Ad juventutem Ziricaeam Elegia apologetica.
CIrcaei Juvenes, facibus devota Cyprinis Pectora, par telo saucia turba pari; Per geminas Dominae, totidem tua fulmina, stellas, Prima pharetrati, quem colis, arma Dei; Per Paphiae delubra Deae; per tela, per arcum, Cujus in accenso pectore vulnus habes; Desine rivalem temerè commota Batavum Innocuique dolos subtimuisse viri. Non ego Mattiacis obrepsi proditor oris, Non ego Circaeis dissimulator agris. Pone metum. spernenda times. impune Batavis Creditur, & fraudum nescia turba sumus. Non Helenam, si qua est, (neque sum Paris) ambio vestram; Hospitii cultor, non violator ero. Non mihi fallacis plaudo sub imagine voti, Non mihi tam grandis vindico jura spei: Mecum habito, & quàm sit novi neque serò futurum Ut cadat in casses casta Venila meos: Illa quidem (& voveo) feliciùs eliget, olim In magè se dignos introïtura toros. Audiat intereà, quisquis prior ille procorum Occupat adventum suspicione meum: Fallier humanum est; sumus in caligine cuncti, Nec minùs hic tenebris, nec caret iste magìs: Nî tamen insignis dementem decipit error, Nescio quid miseri nomen Amantis habet.
Non mihimet comperta loquor, sed naufraga saxa, Naufragium passo praemonitore, noto. Quas dubio lachrymas, quae non suspiria amanti Moverit aspectu torva Puella suo? Quis misero pallor, quis non furor occupat artus, Si, sibi postponi quem velit, ille praeit? Et tamen has aliquis (quid non mortalia cogis Corda, Tyrannorum maxime, parve Puer?) Has aliquis risum lacrimas, hos gaudia fletus Dixerit, Elysios posthabiturus agros. Vivite felices, quibus importuna calenteîs Flamma vorat fibras; Me meus ardor agit. En dudum Patriis animo procul evehor oris, Jam mare, jam terrae mente remota lego: Hesperidum hinc Populi, hinc Phoebo subjecta recenti Regna manent oculos conspicienda meos; Parthenopes jam nunc avido obversatur imago, Et cinis Imperii, perdita Roma, tui; & quae Caesareo pares Germania sceptro, Et modo foemineâ Gallia quassa manu, Quique per Occiduos Tamesis devecte Britannos Juncta Colosseo littora Ponte lavas. Aurea libertas, quae non lustrabimus arva? Quanta sub hos oculos, te comitante, cadent! Aurea Libertas, priscis adamata Batavis, Cum socias junxit foedere Roma manus, Aurea libertas, Superûm data munere Terris, Quis tibi, quis sanus, vincula praetulerit? Aurea Libertas, tibi me voveoque dicoque, Tu quoque ne gressus desere, Diva, meos. Circaei Juvenes, per me licet esse maritis; Ite sub optatum, si volet illa, torum; Subdite colla jugo, cippo date crura beato; Non facit ad Batavum calceus iste pedem.
Ziricaeae. cIɔ Iɔc xix.
Cookies on Poetry Cove