Ad Frid. Spanhemium cum Epicedium à me posceret in mortem I. Polyandri.
FAcunde Rhetor, saeculi Chrysostome
Balbutientis, cujus ore mel merum,
Mel eruditum, manna praesentaneum
Stillare, quid stillare? totis imbribus,
Torrente toto gurgitare qui vident,
Videre vix credunt sibi, qui non vident,
Negant videri posse; per fidem tuam,
Post illud eloquentiae fulmen tuae,
Post illud eloquentiae fulmen magis,
Quid impotentiae fidem tentas meae?
Appello, si nos audiunt, manus sacros
Kerckhovianos: Umbra, quae caelestibus
Immixta dudum futilem nescis humum,
Et illud omne terreum quod vivimus,
Quod instar umbrae est, saeculo si quà vacas,
Decide litem: Quaero quid spanhemium
Corvis poëtis aut poëtriis putes
Fecisse picis relliquum, post aureas
Locutiones lachrimasque argenteas,
Et aere sempiterno epos perennius?
Agnosco latam coelitùs sententiam:
Respondet umbra semper aequi judicis,
Catonis umbra caelico-censorii;
Si flere cum Spanhemio probum & pium,
Tacere post Spanhemium scitè loqui est.