Ad Iacobum Catsium, Syndicum tunc Middelburgensem.
NVm nostri memor, Erudite Catsi,
Num nostri memor usque & usque vivas,
Diverso quoque nuper intuentum
Litus litore cive te superbum,
Quantùm certior esse concupisco,
Tantùm quaerere displicet, pudetque.
Tactum flosculus horret, uva flatum,
Charitas violatur ambigendo.
Ecquid vestra tamen Batava nuper
Visum est commeruisse praela Tempe,
Vel de lusibus eruditiorum
Quae sententia stet ferenda nostris
Curatum venio monere cures.
Deformes quoque Simiae nec Ursae
Foveri minùs ac placere partus.
Non ausim quasi nescias timere
Qui nescis nihil, Erudite Catsi.
cIɔ Iɔc xxi.