Vir nobilissime;
DVm heri & hodie Poematia tua, munus sanè praestantissimum, & auro contrà, quo tamen nunquam abundavi, mihi carum, cum cura evolvo; Poetae omnes, quotquot aetas nostra tulit, ita mihi, sed clam, visi sunt conqueri apud Apollinem, de felici tua & amabili extemporalitate:
Hugenii lusus nostros superare labores Ringimur & vatum natio tota deolet: Responsum verò tulisse tale: Hugenii & vestris praestant Momenta Diebus, Et meus iste favor, gens mihi sacra, fuit.
Sed hoc quoque fortasse nimis ludicrum est momentum. Seriùs interim, Vir magne, tibi ago gratias & de dono tuo & in olientem affectu. Quem quod pereptuum mihi opto, non splendor tuae dignitatis, nec ista, quae te circumstant, caecae Deae munera; sed virtus tua eruditio & integritas, sola & vera bona, efficiunt. 12. Jul. 1644.