Ad eandem, Παραμύθιον.
HActenùs infandum decuit doluisse dolorem,
Hactenùs infanti congemuisse tuo:
Tormina torminibus, fletum vagitibus illis
Non benè maternus non sociasset amor.
Donec Mater eras, & erat spes altera quem fles,
Audîsti lachrymis officiosa piis.
Nunc ubi sublatum Patriae Patrique Tibique
Donavit Patriâ nobiliore Pater.
Quaeque sub incerti nebula latuere futuri
Publica sunt partûs ultima fata tui,
Contentam flevisse jubet nec flere Creator:2. Sam. 13.
Disce Deo siccis orba sbuesse genis.
Impia res lachrymae est, quibus indignata reposcas
Nec genitum Patri, nec Tibi, nec Patriae.