In Hortum Fratris optimi, nuper fodi & sepiri coeptum.
HOrtule, sin parci malè circumscribimus, Horte,
Fratris amor tam digne mei, quàm dignior illo
Nullus amore meo; quamvis cunabula nondum
Deseris, atque aliquâ saltem primordia mundi
Parte refers, chaos antiquum, confusaque rerum
Semina & haec nondum digestam in corpora molem,
Nesci oquâ, no ncultus ager, dulcedine mutâ,
Pellicis, & juvenum tacitè properantia fistis
Lumina, & Haganis non fastidire Puellis.
Sive quod ad juvenum, quos non sibi nutriit Haga,
Vota facis, vestrosque aliquis visurus ocellos,
Magna minorque Deae, cognati sideris Annae,
Hugenios pertexet agros, &, vivite, dicet,
Vivite, qui timido caussam praestatis amanti.
Sive quod hùc impunè gradum latura puella
Innocuos domini salsè perstringet amores.
Securumque gelu, nec erit quod provida raptum
Hinc metuat pulchris, hinc speret mater ineptis,
Hanc servare minus, magis hanc extrudere mercem.
Hac illis ratione places: Mihi sola videndi
Caussa tui in pretio est: te si patietur adiri,
Se patietur herus; nec si comitatior umbrâ
Ingrediar, gravis hospes ero, nec Stella repulsam,
Nec proles utriusque feret, nec Matris avitae
Gressibus aut geminae claudetur porta sorori.