C. Barlaeus ad ipsam. Ἄριστον μὲν ὕδωρ.
Plus audes, Barlαea, viris. plus ausa fuisti,
Plus animi, quàm nos, mascula Mater, habes.
Erravit Natura parens, cum condere Te, Me
Vellet, & in tanatâ culpa parente fuit.
Illa tibi grandes animos studiumque virile
Indidit & voluit viribus esse marem.
At mihi foemineos animos pectusque remissum
Dum dedit hac fecit conditione virum.
Ista mares tibi causa dedit, natosque virosque.
Dum mea foemineo syrmate tecta strepunt.
Hinc fluctus, hinc spernis aquas animosa, Notosque
Virque Deos contrà, foemina sola viro es.
Me mea dum negat esse virum formido; vocari
Iam barbata tibi foemina promereor.