Eclipsis Solis.
PHoebus amat, claidusque suam nunc Daphnida, Vestam,
Ambit, & insano deperit intuitu.
Diva Soror, si vel casu, vel amantibus obstat
Invida, nec limos virgo procantis amat;
Liquitur ille, ajunt, animo, fert fronte dolorem,
AEternam nubes abdit opaca facem.
Me ratio diversa regit: jubet, ajo, Sorori,
Ut speculum incompto commodet; Illa venit.
Adstat, & aversam terris se praebet amanti,
Divinâque Deum proxima fronte refert.
Hic obiter te, Phoebe, vides, obiterque recenses
Quam vaga currenti miscuit aura comam.
Tandem compte redi: rogat hoc quae se nec Amantem,
Dum te, non illam tu proce, Vesta videt.