In I. Smithij Noviomagum.
DE luce lucem mutuare nemini
Proclive non est: Hoc agunt qui nil agunt,
Nisi id quod actum est, proferunt nihil, nisi
Quod protulere doctiores aut avi,
Aut fortè patres. Smithius non sic meus,
Non sic: Avorum nemo quod, nemo patrum
Pervidit, hic pervidit, & meos docet
Princeps Batavos, oppidi sedem sui,
Et illud olim illustre seminarium
Virtutis, illud nunc & armorum penu,
Quod maluit no nesse quàm jugum pati
Ferox Batavûm ductor, Insulae suis
Adhuc Batavae deligens forti fugâ
Princeps recessum. Disce, Lector, Smithio
Docente, si Batavus es, quò cesseris,
Et unde, cum sinistra fluminis fuit
Sinistra ripa, dexteras invasimus
Dextrè paludes: disce nec fumos puta
Gerrasve vendi; testibus testaceis
Efossa fimo veritas fumos fugat,
Nummi loquuntur, frusta, lampades, styli;
Elingue marmor asseret, cum Smithio,
Hìc esse saltus, hìc Rhodum. Mirare nunc,
Lector, docentem Smithium quod nescias,
Nisi de tenebris Smithio accensâ face,
Prodente Patriae situm Patriae situ.