Ad Tessalam, de Barlaeo, Amante strenuo.
TEssala Barlaeo non nuper visa Poëtae,
Qualis amatori Julia nostra suo,
TEssala Caninefas, seu Frisia dicier ambis,
Almerii Pharos & fax animata soli;
Ibit amatorum, si vis non torva videri,
Per freta, per saevos aemula turba lacus:
Ibit eò zonam qui, nec se perdidit, ibit
Amstelidum crispis compta juventa comis;
Ibitur invitâ Superûm vi; si pavet omnis
Navita, non rarus, faxo, natator erit.
Unus ut ignoscas orat, vir fortis ad arm,a
Arma virûm, calamos, arma virûm, calices.
Nempe tuo vulnus rabiosa canicula Vat
Fecit Amor; visâ saucius horret aquâ.
Si babat hanc, metuit ne, quâ tibicine clares,
Marceat infami languida vena situ.
Denique, si ventis placeat, sibi cautior inquit,
Nec Veneris fractâ puppe, vacare mori.
En quid agas? si qua spretae te injuria formae
Mordet, habe tecum lumina, conde facem.
Non si tota micet, non si de littore clames
Blanda, veni, pretium nuda laboris ero,
Non si Vere novo, non si benè potus Abydo
Classe novâ possit solvere, Seston eat.