Erasmi statua.
QVod foliis, in ponte, foris, & sub Iove nudo,
Affixus, mediâ plebe voluto librium,
AEneus officium facio viventis Erasmi,
Jam non effigies penè, sed umbra viri.
Talis tranquillo constans animoque manuque
Ad populi in trivio verba, nuces, phaleras,
Talis ad hos mundi fumos, ad inania rerum,
Aure, quod hìc facio, surdus utrâque stetit.
Quod, quasi dictator mutus, non audior, & vel
Irrita, vel nulli verba sonora loquor,
Hac quoque personam frustrà clamantis Erasmi
Praefero, sors eadem vera loquentis erat;
Cum nova sub veteri incassum novitate vetustas
Quaesivit quem non repperit Orbe locum.
Res una in vitio est, unâ spirantis Erasmi
Jam non effigies penè nec umbr vocer;
Quod ridere vetor, quod possint aera vetare
Ne quo te feriam turba Batava sale.