In prodigiosam Autumni siccitatem, obsessa Hulstâ.
QUae quondam attonitos fausti miracula Caeli
Servavere Patres, iterum clementia Patris
AEterni attonitos voluit spectare nepotes.
Nempe quod AEgypto sicci maris unda resistens,
Autumno vergente palus non humida Flandro est.
Non facimus Fortuna, Deam: Deus unicus illam
Arcet ab his armis nubem, Deus armiger. At tu,
Tu populi tutela tui, da gratiùs iisdem
Patribus agnoscant eadem portenta nepotes,
Gratiùs illud agant, populus tuus esse, Batavi.