Skip to content
1655

Momenta desultoria

Constantijn Huygens

Ejusdem dextera ègypso, quasi ad carpum abscissa.

ME spondente, sacri coierunt foedera lecti; Me nectente, duae viximus una caro. Candori comes accessit Constantia: ne quà Candida deficerem, saxea facta fui. Defeci ollapsa tamen, nexuque soluto Quaesacrarat Amor vincula deserui. Perfida deserui? non si tortore tyranno Arguat, evincant ultima jura ream. Judicet ipsa Fides quo culper crimine, quam, cum Solvere non possent Fata, scidere manum.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.