Ad Thorium.
QVod imperiti comparas Apellaeae
Manum Batavi; quod sales, quod & salsae
Veneris lepores carmini bis insulso
Penitusque nostro sponte vadis assertum,
Thori diserte, ringar, anne ridebo?
Ridebo certè candidae dolum fraudis,
Blandâque pascar veritatis offensâ,
Formare quas Natura noluit formas,
Celare quos Natura protulit naevos,
Id esse vatum gnarus, hoc amicorum.
Thorius ut nostrâ vidit nihil esse Poësi,
Nil penicillo scivit illaudatius,
Risit, &, ut par est parium praestantia! dixit,
Quantùm hic Apellis, ista Nasonis tenet.