In Manes Auriacos C. Barlaei.
RIsimus has interlachrymas; ignoscite Cives,
Gaudia nec vobis invidiosa loquor.
Risimus. hos nobis lugendi docta voluptas
Exprimis, hos plausus ingeniose dolor,
Quae mihi Barlaeîo praeeat suspiria planctu
Praefica, quae grandes effleat ore modos,
Ut veter arridere, pius de Cive Poëta
Factus, & in grandes mollis utrimque modos?
Non decet alba bonum facies in funere Civem,
Lectorem facies non decet atra tuum.
Hinc dolor, hinc lauti luctus, & gratia flendi
Afficit, ancipitem quo feriare magìs.
Pace tuâ, Barlaee, subit gaudere gementi,
Vt subit à gemitu gratior urna tuo.
Qui me flere velis, fletu minus ora venusto
Infice, tam comptè qui jubet, ille vetat.
Vos tamen ut, magni Manes, flevisse libenter
Arguar, in fletus invoco porrò meos:
Sed Batavos fletus, patrii lamenta doloris
Conscia, de tali languida verba sinu.
Qui malè plorantes sequitur pudor, esto Batavûm,
Vix rubor humentes afficit iste genas:
At benè lugendi sequitur quae gloria Vatem,
Hanc, Barlaee, tibi cedimus, una tua est.