Ad Th. Grafwinckelium epistola.
NIsi ATeista es, vir virûmDoctissime,] & Indicum Te, scilicet, simplex tuum,] amare pergis quantum ego te diligo,] ego Te batavum: deinde, si quid suppetit] felicis herbae, quo quidem genium tuum] fraudare possis absque magno incommodo:] Accedo supplex, & rogo tanatâ dosi] beare me promus velis quantâ putas] egere amicum cujus è cerebro diu] utrumque lumen nimius humor obruit,] & his domari fortè se foliis sinet.] Cum messis horum amplissima horreum meum] distenderet, multi sciunt viri boni,] quâ libera-
litate quid profuderim] in obvium quemcunque qui nutu modò] egere testaretur. Hinc de prodigo] mendicus, ut fit, ad pedes jaceo tuos,] & optimi Tevel pugillum vel minus] ab optimo Te (nempe si quid relliquum est)] citò,, citò, citissimè mitti peto]. Devincies, Amice, devinctum diu] constantem amicum & semper addictissimum.] Scribebam ad Hulstam septimo & vicesimo] Octobris, Anno MDCXL & V.]
Domi meae curabitur, si quid jubes.