Momenta desultoria

Επίμικτα in mortem Stellae Vxoris dilectissima.

INvenere viam longo suspiria nisu, Invenere sinu verba revuls aviam. Deficiunt lachryme, sicci sum9 imbre peréni, Aret aquae rivus, caetera ventus erunt. Ventus erunt imo gemitus pulmone petiti, Ventus erit planctus longa procella mei, Ventus erunt sine principio, sine fine querelae: Tempestare meâ vectus in astra ferar, Astra, quibus comitem sese clarissima coeli Stellarum, soli proxima Stella, dedit. Non erit in mundi spatiis quae proximus AEther Circuit, ut nunc est, intemerata quies. Turbarum dabitur queîs non assuevit Olympus, Turbine, quo nolint, Astra movere paro. Concutiat Terram terreno saucius igne, Concutiat, Terrae proxima regna, Fretum. Celsìus ardenti fas est non repere: Coelum Raptus & invidiâ, & luctu, & amore peto. Missum me facito Tellus, ignoscite Coeli, Invidiâ Stellae & luctu, & amore meae. Audite Stellae, audite grandaevae faces, Audite saecli lampades, lychni Deûm Audite, non est Stella par Stellae meae. Circuli, perenne carmen, omnis aevi Musice, Panda moles annulorum, concinentes orbitae, Sive Solem bajulatis, seu minora Siderum, State fornices canori; vanus est rotae labor, Vana luminarium ter mille convolutio, Praestat Una mille Stellis, quam penes se pallidae, Vel pudore, subrubentes, vel stupore saxeae, Cunctae inutiles fatentur aut minorum gentium. Fulgete verò, lucida Siderum,

Fulgete; non est invidiae satîs Immensa vestri congeries meae, Non estis omnes fulmine singulo, Non estis omni fulmine singulae. Fortior oppositis insurget Stella maniplis, Clarìus ardebit collatis advena signis, Et faciet vicina fidem, quàm turbine justo Hìc animi desertus agar, desertus ab illo Lumine quo Caeli caret omni lumine lumen. Coelo receptum Sidus, immenso sinu AEternitatis intuentis te Dei Beata civis; inquilina gloriae, Securitatis sempiternae, gaudii, Pacis, bonorum, quae nec auris audiit Humana, nec vis luminum, nec ingenI Terrena cepit; sive contemplor tuae Felicitatis nesciam noctis diem; Crudele votum, quo supernè, si queas, In has paludes retrahare, in hanc Stygem, Crudele duco: nec voco te, Lux mea; Adire malim; Sive me, & noctis meae Vmbras perennes, nec diei conscias Post te tenebras pensitantem concutit Districtus in me Numinis vindex furor Non immerentem, cum truci divortio Erepta saeclo, sponte non tuâ, mihi Me sustulisti, mel meum, turtur mea; Non insto Fatis, non paro, non molior,Non vorrei rivederla in questo inferno. Petrar. Quibus remissa deseras Polum preces. Ignosce, fixum Sidus, omnium decus Pudorque Siderum, places toto magîs Divisa Coelo, rapta rellicto places, Orbo beata: nec chelyn, si sit meae Fabella sortis, moverim, Orpheiam chelyn, Quo lapsa Coelo illuceas terrae nova Mihique Stella, forsan ocyùs novo

Plangenda luctu, forsitan tardo, tamen Plangenda rursum, forsitan nullo, meis Superstes, ut convenerat, fatis, tamen Sic possidenda, ut invidente coelitum Amore, Crystallus manu tremulâ levi Frangenda lapsu. tam brevi confinio Iactura distant & metus, tam sunt idem: Periisse certè finis est metûs, mali est: Periisse conducit, juvat non esse quò Lapsi labemus; tutior quàm stantis est Status jacentis; post ruinam nesciunt Casum ruinae: pulvis esse, nil potest Dejectius omni celsior metu miser. Et ecce pulvis omnium vilissimus Miserrimusque sancta, gloriosa, te, Te, diva, ad-oro. ne loquentes lachrymas, Flentes loquelas oris olim cogniti, Et, addo, chari, &, glorior, solùm tui, Ne sperne prostrati pares atro nigras Luto querelas; (pulvis & lachrymaea lutum est.) Hàc itur ad te proximo sursum gradu. Cum venerit, venturus optanti luto, Qui de luto me pulverem faciet dies, Perimet peremptum, conteret luctâ levi Non obloquentem, non peribo nescius Tiro perire, deseram quod est cinis Libens volensque, desinam quà desii, Pridem diùque: flatus, hem, flatus, vapor Dissolvet hunc aut pulverem, aut lutum aut nihil. At ille, quo, si quid fui, solo fui, Expers ruinae aeternitati cm tuo Reddendus hospes, illud aetherium mei, Quod esse gnarus, quid sit ipse nescio, Imaginem scio creatoris Dei Deo offerendam,, sed redemptori Deo, De carceris moerore, lamentis, situ,

Carie, solutis penè nunc repagulis Exibit ales, evolabit ocyus Flatu retento, bulla si crepans perit. Et scandet ultrò quà viam Via, Veritas Et Vita fecit, qua praeisti, tu pia, Tu gnara vitae, veritatis & viae. Nec obviàm prodire, quo poteris gradu, Marita sponso differes rursum tuo, Nec de-eris amplexui, nec osculo, Quali coire Pax & AEquitas solent. Coibitur quali solent argenteae Calore guttae, sordium obnitentium Vinclis remotis, invidique pulveris Cedente massâ, confluent, quae dividi AEgrè tulerunt, una-mens-mentes duae. Mox, si peracti relliqua est vel umbra, vel Imago vitae, si quid est curae super Mortalis aevi, edisseram quantis miser Post te tenebris haesitaverim pater; Quàm sole nigro traxerim duros dies, Orbasque noctes: pignorum sexûs tui Meique sexûs, quinque nostri partium, Quàm sedulò matremque gesserim & patrem, Narrabo longis curiosae ambagibus, Sermone longo: quàm viros, quo tramite Virtutis & scientiae locaverim Dulcis quadrigae amabilissimas rotas; Tetrastyli columnulas meo- tui, Iam nunc columnas, explicantem si feras, Orientis astri, Stellulae, cui tuam Si tradidisse ut lampadem visa es facem Faci subortae, Stellulae primos dies Provectulosque, forsan & primae facis Crudos amores, forsan & puerperae Ramique ramum, avique mel nepotulum Recensitanti non gravem Patri atque Avo

Praebebis aurem, & quàm perenni posteris Defuncta dures posterûm propagine Nescire noles. Forsan. Ohe, somnii Satis superque est: non vacabis scilicet Ineptienti; tota despicatui Natura vivae, tota erit mortalitas: Narrabo surdae fabulam & ludibria Tot vanitatum; nec profanari feres Caelestis aurae sordibus sacrum meis. Gravi, decente, blandulo silentium Nutu imperabis; sed silentium loquax, Coeleste murmur, congruos loco, pares Deo susurros: Sermoe cogitantium Futurus ille est; sermo sanctus, intimi Deoque voti spiritus commercium. Quod si profari fas sit & motis labra Ciere linguis, gestiet fonti suo Mens diva mergi, tendet unde originem Apoc. 4.Benè nata traxit: Irin ingentis throni, Quaterque sena tot Senum sedilia, Albasque vestes & coronas aureas Adire festinabimus prono genu, Cervice pronâ; Sancte, Sancte, Sancte ter, Ter centies, ter millies cantu novo Novoque semper accinemus impetu Apoc. 5.Agno. Leoni, cujus aeternus manu Meruit recludier unicè dignâ Liber. Serena lux, amoene concentus, dies Divinia, quam diù, diù cessas meam Fugare noctem, quam diù non emicas Nec invocanti? prò Dei atque hominum fidem, Rom. 7.24.Quis membra mortis exuet misero mihi? Quis tam misertus addet huic alas luto, Queîs monte sacro, sarcinae potens meae, Sistar beatus, quo quietis ultimae Potiar tuique, Stella, quo nequeam Deo

Carere nec te? Prò novi Coeli, nova2. Cor .5.8. Tellus, & almae pura Iustitiae domus. Quà, quando vos adire, quà dabitur frui?Πότε ἤξω καὶ ὀφθήσομαι τῳ προσώπῳ του θεοῦ. Psal. 42.3. Sic saeva primi flagra perpessus mali, Crudo dolore major & luctus novi Recente plagâ, Thyrsis avios vago Colles meatu & aridos magni Maris Muros pererrans, aridos, nisi quòd mari Flendo rigârat saepe calcatos suo, Sic se domabat, sic sibi fortes manus Nunc inferebat, nunc recrudescentium Horrore torminum dabat victas manus, Vices propinqui, siccus aut humens, Freti Utrimque adumbrans: sic super Coelos sibi Ereptus, aegrè visus est Coelis rapi Terrisque reddi: Cum rotatûs ultimi Labore fessum gurgiti involvens caput Fax prona Coeli mille succedentium Produxit agmen: mille moesto Thyrsidi Nullae fuerunt. Cessit, & prono quoque Vultu, Valete, dixit, agmen aureum, Ignes stupendi, languidae mihi faces; Valete, non est Stella par Stellae meae.