Ad Reginam M. Britanniae è gravi tempestate reducem.
DIva Caledonio nimiùm jactata profundo,
Disce quid hoc Coeli turbine Fata velint.
Debet amatqe sequi post nubila Phoebus. easdem
Crede Soli, Solii crede Salique vices.
Ut rota Naturae est, inconcusso ordine rerum
Proxima sunt laetis ristia, fausta malis.
Quantò spe gravior metus est, nox nubila sudae
Praestat & immoto mota procella Mari.
Ecce, Deûm genitrix, summa de Numinis ira
Spondeo propensos in tua fata Deos.
Quot mala nunc pateris, totidem terrâque marique
Omina vicinae prosperitatis habes.