Ejusdem incendii Typus.
ELapsa tectis tota vis ferae dudum Captiva flammae, culminique vicino Minata stragem, pabulo nives ipsas Omnemque Brumam sumpsit, ut leves lanae Floccos alendae caelitùs datos jures: Crepuere muri, fornices, tholi, tigna, Proceres, tigilli, transtra, perticae, postes; Suggrunda cessit, multus aream latè Constravit imbrex, non suo pavimento: Oblita munus alterum, alterum cochlis Implevit, ad scapum perusta; descensum: Gemuere bis recocta calx, later, testae; Flevere vitra, lachrimasque nativis Fudere guttis; non suëta fornaci ‘Caementa mugiere; Prô sacrae rupes, Paterna saxa, frigidique secessus,
Prô semper Aulae care splendor incertae!’ Rubuere lapsi cardines, timor vectes Solvit solutos; pessulo fidem porta, Portae negavit pessulus; serae & claustris Claves negarunt, clavibus serae & claustra: Caryatides suspirio, vale, muto Telamonibus dixere, patriae cladis Faciem, jugique triste schema trans ipsas Visae invicem dolere marmorum crustas: Atlantibus loco focoque summotis Nemo Hercules successit; usta compages Caenaculum omne corruens focum fecit: Confluxit auro, si latere sic posset, Fugitiva plumbi vena; fortius ferrum Trepidavit & sudavit; aeris, argenti Par pallor, & fuga, & latebra: qui coelum Τulit Philippus, malleumque & incudem, Vel torculi, compendio gravi, praelum, Igni Batavo cessit, &, redemptores Sui Philippos certus hîc recusari, Obvolvit invisum caput, liquabundi Quidquid metalli repperit, sibi induxit, Et tutius duxit liquarier in turba, Quàm non perire: Quid Philippus? ipsius Terror Philippi, terror unicus, terror Iustus, perennis, universus, immotus, Terrore justo, incendio (quod averte Favor Deorum) Patriae, orbis incensi Tantùm movendus, Patriae Pater, coeli Proles, stupor mundi, stupere momento. Pallere visus & pavere; sed quali Te, nate divâ, te pavere pallentem Decuit stupore, te penatibus, te, Dîs Trojae ruentis & parente sublato, His tantùm, Iülo & Conjugi: Hanc & hanc fornax, Corinthiâ confusior, suo gemmam
Vovebat aeri: vidimus, videmusque, Videbimusque, donec hunc dies nostri Diem videbunt, donec his cruor venis Inaestuabit, tùm tremore praeclusis, Nec dùm reclusis; vidimus (comae rursùm Horrore surgunt) ambientibus raptum Flammis Iülum, & ambigentibus pressam Fumis Crëusam; vidimus. Tace verò, Adusta fauces Musa, nil supra summum Nefas nefandi est; scilicet, peribamus. Cum derepentè vis amica, vis major Ardentis Hagae confluentium pleno Succurrit aestu: candidas nives inter, Candore tosto, candidus pedem civis Tulit manumque; torribus bis ambustis, Prunâ & pruinâ, itum in gelu est, itum in flammas, Itum in ruinas, peste, vel manu factas, Pesti opprimendae; quàque ve lgelu fixus Defecit humor, vel superba profusas Hinc Vesta lymphas devoravit, hinc sprevit, Hinc advocatis ivit aucta Vulturnis, Successit in penuriam, gelu, flammis Invictus & vento, latex, virûm sudor. Vt inusitatâ dii deos manu servant! Quem frigus auxit, vicit ardor ardorem.
Cookies on Poetry Cove