Anders.
Veel hebben boecken hoog gestapelt op den hoop:
Sij treckent al naer heur, tzij dier, tzij goeden coop:
Maer dat en doen sij niet om daer-wt wat te leeren,
Alleen om datmen heur voor hoochgeleert souw eeren.
Veel dragen lange cleer, gaen met gebogen hals,
Heel zeegbaer en gedweeg, maer zijn van herten vals:
Sij toonen heylicheyt in allen heuren schijn,
Daer sij in al heur lijf niet min dan heylich zijn.
Het schijnt dat sij den sin alleen opt hemelsch stellen,
En vliegen boven d'aerd: maer dalen meest ter hellen:
Gemerckt dat heur gemoet vol hooverdijen steect,
Daer heuren mont aldeur van stilte en deugden spreect.
DEN Struysvogel sijn vlogels ende schoone veiren wtspreydende, maect eenen grooten schijn, ende gebeirt sich seer,
al oft hij vliegen souw: nochtans hij en verheft sich selven niet vander aerden, gelijck als Sinte Gregorius verhaelt. Ende hier in gelijct desen Vogel-Struys de geveynsde menschen oft hypocriten: de welcke nae het wtwendich blijcken ende blicken, vertoonen een groote heylicheyt ende devoticheyt: maer dat isset al, want in heur is anders niet dan schijn: ende inwendichlick zijn sij gantsch anders gestelt.