Anders.
Eylaes de menschen meest gelijcken lichte Vliegen:
Die op een wel gelict en effen claer gelas
Niet connen houden vast, door't slibberich bedriegen:
Maer op een rouwe schors, daer cleven sij heel ras.
In tegenspoet en noot moet elc met crachten blijven:
Maer is hij eens heel wel, hij wort dat licht seer moe,
En valt daer haest weer van, hij can naeuws mercken hoe.
Des bidt den Heer altijt, dat hij v wil verstijven.
Gantsch gelijckerwijs de Vliegen, willende rusten op eenen seer geladden effen spiegel, daer van slibberen ende afrijsen: daer sij nochtans aen oneffene ende cnobbelachtige dingen soo vast houden, dat sij daer tegen van onderen op climmen connen: Inder selver voegen, seydt Plutarchus, en connen de menschen hun selven soo wel niet houden in voorspoedicheyt ende weelde, als sij doen in tegenspoet, oft ongeval.