Anders. Wat roeptmen veel om vrij en vranck alom te leven: Wanneer wij vrijste zijn, dan comt ons slavernij' Bestormen in ons huys, wt ons hert, wt ons sij': Wij selver gaen ons self weerom in banden geven. Ons weelde maect ons slaef, en dempt al ons verstant: Alst schijnt dat wij zijn vrij gemaeckt door onse hant, Dan sorgen wij niet meer, elck doet nae sijn begeeren: En dan comt een nieuw schalck ons onverhoedts verheeren. ALs de vijanden van Julius Cesar, die sijn doot tsamen gesworen hadden, hem vermoort hebbende, wt den Senaet oft Raet van Roomen quamen, soo droeghen sommige van heur langs de stad van Roo-
men een Mutsken oft Hoeyken, (tot een teecken van Vrijheyt,) op een Lancie gesteken: want het was doen de costuyme oft maniere datmen de slaven een soodanich mutsken gaf, alsmense vrij, vranck, oft los liet gaen. Immers aldus soo gingen dese moorders van straet tot straet, om daer mede alle het volck te vermaenen, oft op te hissen, datse wederom souden aenvaerden heur autoriteyt ende borgerlicke macht: want sij meynden alsdan heur gewisse oude vrijheyt weder becomen te hebben. Maer henlieder geschiede geheel anders: Want eer het iaer ten eynde was, nae dat sij dit stuck gedaen hadden, soo waren sij altesamen verslaghen ende ter doot gebrocht; iae meest door heur eyghen handen. Ende alsoo bevonden sij metter daet, dat de vrijheyt, ende orlof van sondigen ende quaet te doen op deser werelt, die wij de waerachtige ongebondenheyt ende vrijdom meenen te wesen, anders niet en is, dan een volcomen slavernij.
Cookies on Poetry Cove