Anders.
Den Haen wect ons tot werck, den Horen tot den crijgh:
Het is geen reden dat een van die beyde swijg.
DOor het wecken ende het uurewerk van den Haen ende van het Trompett oft Schalmey, machmen ordeelen hoedanighen onderschil datter is tusschen Rust, ende Onrust: oft tusschen de Vrede ende d'Oorlog.