Skip to content
1615

Princeliicke deuiisen

Claude Paradin

Anders. Het is een wonder werck, wat d'ouders toch al schrijven Van eenen Fenix schoon, die altijt eenich blijft, En dan een ander maect, als hij sich self ontlijft.

Mij dunckt, den Fenix is de schoonste van de wijven, Die ick seer selden sie, maer altijt houwe in't hert, Wiens schoonheyt met heur deugt te saem gepresen wert. Sij is de goetheyt selfs: alleen heeft sij dat quaet,

Dat sij heur selven niet, maer mij, brand, daer sij gaet.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.