Skip to content
1615

Princeliicke deuiisen

Claude Paradin

Anders. Och wat en leert hij niet die tscholen leydt Ter-minnen! Het slechtste dat daer beurt, soumen elders niet versinnen. Voor mij, ic leer daer nu, met mijn groot tegenspoedt,

Dat mijn liefs sturicheyt mijn liefde meerder voedt, Sij houd mij voor een Bal, die sij naer heur behagen Nu stoot, nu slaet, nu worpt, en lichtelijck gaet wagen. Hoe sij mij meer misbruyct, en wreeder smijt ter-neer,

Hoe ick heur meer beminn, en keer veel haester weer. Gestooten en gefuyct (o vreemde sotte dingen!) Beswijck' ick niet, maer vlieg, in steed van op te springhen. Dan sij is wel beraen. Deed sij al mijnen wil,

Veel minder waer mijn lust, veel coelder mijne min.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.