Op het XVIIde Zinnebeeld.
De Rhee-bok, streng vervolgt van Jagers,
Ontvlugt die wreede dierenplaagers
Op hooge rotsen, daar hy vry
Vernachten kan, ontlast van zorgen,
Alsints voor 's vyands oog verborgen,
Die op hem loert door tiranny.
ô Zinnebeeld van droeve zielen,
Die schier in 't schaad'lyk net vervielen
Des helschen Jagers, heet op roof,
Doch die zich veilig in Gods hoede
Begeeven, daar zy van zyn woede
Bevryd zyn door 't oprecht geloof!
Geen smert, geen laster kan hun deeren,
Die in dat hoog vertrek verkeeren,
Waar van ze, als in een laagte zien,
Hoe elk om 't slyk van waan gaat wroeten,
En treed zyn waar geluk met voeten,
't Geen hem zyn Schepper aan komt biên:
Terwyl zy, hoe veracht, verschoven,
Gedekt zyn met een wolk van boven,
Daar zy gemeenzaam met hunn' God
Aan 't vrolyk bruiloftsfeest gezeten,
Van 't onbezoedelde geweeten,
Steeds proeven 't zalig voorgenot
Vol vreugd van 't onverderf'lyk leven,
Terwyl de waereldlingen beven.