Op het XXIVste Zinnebeeld.
Deez' Leeuw, gedood van't Schorpioen,
Leere elk met schrik beseffen
Wat leed het kleene aan 't groot kan doen;
Om nooit zich te verheffen
Door zorgelooze hovaardy,
Die trots en opgeblaazen
Haar vryheid ruilt voor slaverny,
Als kind'ren doen en dwaazen;
Waar door de mensch verblind door schyn,
Lagcht met geringe zonden,
Die echter door hun scherp venyn
Met doodelyke wonden
Hem kwetsen als hy hier niet waakt.
Men smeek' dan 't Opperwezen,
Opdat m' in geen verzoeking raakt,
Want zy, die nimmer vreezen,
Staan dikwils bloot voor 't ergste kwaad.
Ach of we omzichtig leefden,
En schuwden 't heilloos zielverraad,
Daar duizenden door sneefden!
Geen misdaad, schoon m'er veel meê spot,
Is kleen by de allergrootsten God.